Menu Sluiten

Isis Godin

Isis Egyptische godin Egyptische godin

Egyptische godin met als belangrijkste kenmer­ken: haar magische kracht en haar band met de troon van Egypte als moeder van de farao. Isis wordt afgebeeld met het symbool van de troon of een hoofddeksel van koehorens en de zonneschijf. Haar stamboom is gelijk aan die van OSIRIS, haar man en broer. Beiden zijn kinderen van BEG en NUT. In de Gouden Eeuw regeerde zij Egypte aan de zijde van Osiris. Toen Osiris was vermoord door SETH, zocht zij zijn lichaam en blies hem met haar vleugels genoeg leven in om HORUS te verwekken. Zij bracht Horus groot in de moeras­sen van de delta waar hij veilig was voor Seth. Zij beschermde hem tegen schorpioenen, slangen en koorts. Zij werd daarom ook aangesproken als een kind door een slang was gebeten of koorts had, Er zijn toverspreuken bekend waardoor we weten dat een ziek kind werd geïdentificeerd met Horus, zodat Isis de kwaal met haar toverkracht kon genezen. De toverkracht van Isis was sterk genoeg om de zonnegod RE te bewegen zijn geheime naam te onthullen. Deze kennis betekende macht over de drager van de naam. Zij ving speeksel op dat uit de mond van de zonnegod naar de aarde droop en mengde dit met klei in de vorm van een slang. Deze beet de god die hierna ernstig ziek werd van zijn eigen gif. Isis werd geroepen om hem te genezen. Zij stemde in, mits hij zijn geheime naam noemde. De zonnegod verzon uitvluchten en noemde een lijst namen op, maar Isis besefte dat hij de geheime naam niet had genoemd. Het gif brandde verder en ten einde raad onthulde Re de machtgevende kennis aan de godin, na haar onder ede te hebben laten zweren de naam aan niemand anders te onthullen dan aan haar zoon Horus. In de Hellenistische en Romeinse periode nam de eredienst van Isis een nieuwe vorm aan als mystieke religie. Sommige rituelen zijn afgebeeld in de schilderingen in Pompeï en Herculaneum en ook in De Gouden Ezel van Apuleius, een Ro­meins Noordafrikaanse schrijver uit de 2e eeuw n.Chr. Tempels te hare ere vindt men in het Middellandse Zeegebied van de Acropolis in Athene tot het eiland Delos. In Egypte zelf was de tempel op het eiland Philae, net ten zuiden van de Eerste Cataract van de Nijl bij Aswan — het laatste bolwerk dat standhield na de komst van het Christendom. (De eredienst werd hier pas opgeheven tijdens het bewind van de Byzantijnse keizer Justinianus in de 6e eeuw).